Η ασθενής ενοχλούνταν από τη χαλάρωση στην εσωτερική πλευρά των βραχιόνων, αλλά δεν επιθυμούσε μια εκτεταμένη ουλή. Ήθελε μια πιο διακριτική επέμβαση, ακόμη κι αν αυτό σήμαινε ότι δεν θα αφαιρούνταν όλη η περίσσεια δέρματος.
Αποφασίσαμε να πραγματοποιήσουμε βραχιονοπλαστική περιορισμένης έκτασης, αφαιρώντας μόνο το τμήμα του χαλαρού δέρματος που μπορούσε να διορθωθεί μέσω μικρότερης τομής. Το χειρουργικό πλάνο σχεδιάστηκε με βάση τις δικές της προτεραιότητες και όχι μια τυποποιημένη προσέγγιση.
Οι βραχίονες απέκτησαν πιο σφιχτό και αρμονικό περίγραμμα, διατηρώντας παράλληλα μια μικρότερη ουλή από αυτή που απαιτεί μια πλήρης βραχιονοπλαστική. Το αποτέλεσμα αντανακλά την ισορροπία ανάμεσα στη βελτίωση του περιγράμματος και στη διακριτικότητα της ουλής.